Szkolenie w Warszawie

23-25 kwietnia br. wzięłam udział w szkoleniu w ramach Projektu „Doszkalanie specjalistów zajmujących się dziećmi niewidomymi i słabo widzącymi z dodatkowymi ograniczeniami do 12 roku życia, które pozostają bez właściwego wczesnego wsparcia i edukacji szkolnej.”.Szkolenie zostało zorganizowane na zlecenia realizatora Polskiego Związku Niewidomych przez Towarzystwo Głuchoniewidomym w Warszawie. Szkolenie obejmowało 19 godzin wykładów i ćwiczeń oraz obserwację zajęć.    Tematyka trzydniowego spotkania dotyczyła m.in.: współwystępowania uszkodzenia wzroku i słuchu, konsekwencji jednoczesnego występowania deficytów dwóch omawianych zmysłów, symulacji uszkodzeń wzroku i słuchu oraz modyfikacji otoczenia po katem dziecka
z uszkodzeniem wzroku.
Prowadzące zajęcia zaprezentowały także wiele materiałów i pozycji książkowych, które są źródłem wiedzy o sposobach i metodach wykorzystywanych
w terapii oraz przybliżające temat funkcjonowania dzieci głuchoniewidomych.
Trzydniowe szkolenie było intensywne i bogate w doświadczenia z zakresu pracy z dzieckiem z wadą wzroku i słuchu.  W Ośrodku Szkolno-Wychowawczym dla Dzieci Niewidomych im.Róży Czackiej w Laskach miałam okazję obserwować zajęcia indywidualne z dzieckiem z wykorzystaniem metod AAC, w tym języka miganego (PJM). Doświadczenie to pozwoliło mi porównać różne metody kształtowania porozumiewania się osób ze sprzężoną wadą wzroku i słuchu. Z uwagi na prowadzenie terapii z dziećmi z podobnymi deficytami, szkolenie utwierdziło mnie
w przekonaniu, jak ważne jest dostarczenie dziecku dostosowanej do jego możliwości drogi komunikowania się. W przypadku dwóch moich podopiecznych częściowo mogę wykorzystać wiedzę zdobytą podczas tego trzydniowego pobytu
w Warszawie. Częściowo, z uwagi na różny przebieg procesu wspomagania każdego dziecka i różnorodność w stopniu jego funkcjonowania na danym etapie. Każde dziecko jest indywidualnością, zatem należy podchodzić do każdego jako osobnej jednostki i trudno porównać efekty terapii dwóch osób, nawet o podobnym schorzeniu.  Wymiana doświadczeń z pozostałymi uczestnikami była okazją do weryfikacji własnych metod postępowania oraz podzielenia się własnymi sukcesami. Ponadto dała mi możliwość wraz z koleżankami reprezentowania Ośrodka, jako placówki specjalistycznej, która zajmuje się edukacją i wspomaganiem dzieci z wadą słuchu.

Monika Cieślar